धम्मपद शृङ्खला -४०

 

 चित्त वर्ग

कुम्भूपमं कायमिमं विदित्वा नगरूपमं चित्तमिदं ठपेत्वा ।

योधेथ मारं पञ्चायुधेन जितं च रक्खे अनिवेसनो सिया ॥ ८ ॥

शरीर माटोको पैंटोजस्तै क्षणस्थायी छ भन्ने हेक्का राखेर

यो चित्तलाई नगरजस्तै सुरक्षित बनाई, प्रज्ञारूपी शास्त्रले मारलाई पछार्न मानिसले युद्ध गर्नू । मारलाई जितेर पनि अनासक्त भई आफ्नो चित्तलाई सधैं रक्षा गरिरहनू ।