0 Comments 
गजल
रुबिना राना
खुकुरीको अगाडि यसरी अचानो बनेर
बस्नु पर्ने नै रैछ आखिर सानो बनेर
तिम्रै बारे केही कुरा बताएर गयो आज
आएको थियो कोही फलानो बनेर
रुन नपरोस् तिमीलाई मेरो कारणले
बस्छु अब तिम्रो आखामा ओभानो बनेर
हुरी झरीबाट जोगाउछु भनि आफैलाई
म उभिएको छु आफै आज छानो बनेर
मैले दुःखको सिरेटोलाई वेवास्ता गरिदिए
तिमी आएपछि जिन्दगीमा न्यानो बनेर
मैले पो बिर्सिएको रैछु आफ्नै सपनालाई
उसले त पर्खिरहेको रैछ आखिर बिरानो बनेर
महालक्ष्मी,ललितपूर
लेखकको बारेमा
