गीत

                रूपा रिसाल चालिसे

विरहीले मुटु जल्यो डढेलो चली दिंदा

तन फाट्यो चट्याङ्गले मोह छली दिंदा ।

कहाँकहाँ ठेस लाग्छ उकालीमा हिड्दा

सम्हालिनु पर्छ आफैं ती पाइला चाल्दा

सिङ्गो ज्यान जोगाउन कति गाह्रो पर्ला

ढुंगा माथि माया लाग्दा मुटु रसाउँला ।

विछोडले मुटु जल्यो अग्नी पल्की दिंदा

नयनको दह ढल्यो अश्रु छल्की दिंदा ।

अझै के के देख्नु पर्छ समयले गिजाउँदा

आँधी हुरीले हुत्याउँछ भयले बिझाउँदा

साउने झरी रुझ्नु पर्छ  आँखा भिजाउँदा

झलमल देख्ने ती उज्यालो ज्योति हराउँदा ।

अमूल्य रत्न कता हरायो देव राज चुक्दा

जिन्दगी डुब्यो डुङ्गा सागर माझ झुक्दा ।

आकाशले धर्ती थिच्यो राती बाढी आउँदा

सिरानी भिज्यो अधेरी कालाबादल छाउँदा ।

विछोडले मुटु जल्यो अग्नी पल्की दिंदा

नयनको दह ढल्यो यी अश्रु छल्की दिंदा ।

आश लाग्ने एक दीप साँझमा निभी  गयो

ममताको आँचल नसुक्ने आँसु भिजी गयो ।

अझै केके सुन्नु पर्छ मेरा यी कान चर्किदा

मनको हलुको हुने के आलो घाउ सिउँदा ।