कविता

                                       अन्तिम प​ट​क

                                                                                                   राजीव​ श्रेष्ठ​

ह​रेक कुराको

अन्तिम​  स​म​य​ आउँदो र​हेछ

थाहै न​पाई

म​ भाव​नामा ब​ह​किंदै थिंए

अनायाश तिम्रो हात स​माएछु,

थाहा थि​एन – छाडेर​ जाँदैछु तिमीलाई

अब कहिल्यै भेट​ने छैन भ​नेर ​!

अन्तिम प​ल्ट​को

तिमिसित​को त्यो भेट

तिमिसित साटेको मुस्कान

अनि त्यो र​माईलो कुराकानी

बोल्दाबोल्दैको तिम्रो त्यो आनाकानी

अञान​मै म​लाई छुस्स​ गालामा छुने तिम्रो बानी

अप​शोच ​!

त्यो अन्तिम​ प​ट​क

र​हेछ​,

उप​हास​मा त्यो अन्तिम प​ट​क

ढोकैमा अडिएर

तिमी र​ म​लाई

नियाली ब​सेको थियो

चूप​चाप​ चूप​चाप !!